Bazen bir şairin kaleminden çıkan tek bir cümle, yıllarca insanın içinde yaşar.
Bir yere giderken, birini beklerken, özlerken ya da susarken gelip insanın omzuna dokunur usulca.
Benim için o cümle, Ahmet Arif’in Hasretinden Prangalar Eskittim şiirindeki:
“Yokluğun, cehennemin öbür adıdır.”
dizesiydi.
Bazı sözleri sadece okumayız; onları yaşar, içselleştiririz. Bir süre sonra kime ait olduğunu unutacak kadar kendimizden bir parça gibi hissederiz içimizde. Belki de bu yüzden, bir şiirime isim olurken hiç yabancılık çekmedi bu cümle. Çünkü bazı dizeler, başka bir şair tarafından yazılmış olsa bile, gelip bizim hikayemize yerleşir.
Bu şiirimi sizlerle paylaşarak, Ahmet Arif’e özür borcumu da ödemiş olurum belki. Çünkü insan bazen bir dizeyi o kadar sahipleniyor ki, onu kendi kalbinin sesi sanıyor. Ben de yıllarca bu cümleyi içimde taşıdım.. Kimi zaman bir yaraya, kimi zaman bir özleme dönüştü. Şimdi ise bu güzel dizeyi ait olduğu yere saygıyla gönderme zamanı geldi. Bana hissettirdiklerin için teşekkür ediyorum büyük usta. Sen bu dünyadan göçerken ben henüz 2 yaşındaydım.Gönül isterdi karşına oturup gözlerimdeki mahcubiyetle gözlerine bakamadan dileseydim özrümü ama bilirim sen affettin çoktan. Huzurla uyu, yattığın yer incitmesin naif kalbini..
“Yokluğun, cehennemin öbür adıdır.”
(Ahmet Arif)
Beni ateşlerde yakma, dayanmaz tenim.
Hassastır yüreğim, küçücüktür ellerim.
Gün ışığında koşmaktan solgundur elbiselerim.
Sen olmazsan...
Muğlaktır gözlerim, ıslaktır sol yenim.
Cehennemim olsan, ateşlerinde bile donar tenim.
Canım, verene ait şüphesiz.
Ruhumsa sadece senindir, sevgilim...
Aklımın her köşesi senli düşlerle dans eder.
Bembeyaz bir uçuk, seni görünce dudağımdan öper.
Hayatımdaki herkesle bir parçanı taşırsın bana.
Uzak diyarların yoksul yakışıklısı olursun.
Alırım terini tenime katmak için,
Seninle cehennemde ilk kıvılcım olmak için...
Ellerinde aşkla dolu zamanlarla solmak için...
Gözlerinde sevinçli bir damla olup coşmak için,
Bütün güzel rüyalara seninle uyumak için.
Alıştırdın, sensiz anların koynunda bırakma beni.
Her yerde bırak, sol yanından uzak tutma beni.
Cevaplarım sende gizli, soru işaretlerini al aklımdan.
Gözüm yok asla senden uzak yıldızlı yaşamlardan...
